SENi SEVMEKTEN...
her
bulduğum yerde yitiriyorum seni
yanı
başımda öldüğün oluyor kimi gün
ya
da ben ölüyorum gözlerinde sessizce
bir
yaprak kıpırdıyor hafiften
bu
sessizlik bir kasırga başlangıcı
kükremeye
hazırlanışı denizin
bu,aslanların
sarı,
vahşi
gözlerindeki ölüm parıltısı
bir
yerde erimek
ansızın
yok olmak belki de
ve
susmak ,susmak yüzyıllar boyu
beni
unuttuğun bir uzak çizgide
tuvale
sürdüğüm boya değil artık
kırmızı
kan rengidir gözlerimin
en
karadan daha karası yok
oysa
en beyazıydın sen düşlerimin
o
bana an yakın renkti,tüy gibi
burama
buram sıcaklığını çizerdim duvarlara
kokun
bir tuhaftı çocuksu
ve
katmerli bir gül gibiydi, baygın
gecenin
en koyulaştığı o yerde
düşerdi
ellerime darmadağın
öten
bir ishak kuşudur şimdi
haber
getirir ölümlerden,dinle
yaşamak
,bir manga asker karşısında
ateş
etmeyin diyorum,durun!
bir
diyeceğim var
gözlerimi
bağlamayın,
son
defa görmek istiyorum
sevgilimi
,göğü,güneşi,denizleri
ve
bu son ölümüm olsu diyorum
bir
daha öldürmeyin beni
kibritim
ıslak
sigaram
yanmıyor
ne
olur bir ateş verin
bu
ilk aldanışım değil
bu
ilk sönüşü değil umutlarımın
bu
denizin son kıyısıyım
bir
cam kırıldı uzakta,taaaa uzakta
içimde
bir can kırıldı
bütün
şiirlerim anlamsız şimdi
resimlerim
renksiz,şarkılar ruhsuz
hiç
bir şey avutamaz artık beni
bakın
bir çağ devriliyor içimde sersefil
son
şairde kırdı son kalemini...
ilk
meşaleyi kim yaktı bu karanlıkta
kimdi
aydınlatan zindan gözlerimi
sevilmek
mi
o
en ilkel artığı son çağların
bir
mağara duvarında ki en eski resim
ya
sevmek...
hiç
sönmeden bir ömür boyu
o
en güzel huydur benim istediğim
yaşadıkça
tutunduğum dal bu boşlukta
o
en insancıl gerçeğim benim
ben
hep böyle yüzyıllar boyunca sevdim
çağlar
boyu kopkoyu bir geceydi yaşadığım Arial
ellerini
arardım,bulamazdım çoğu gün
bir
saklayan vardı sanki bir tutan vardı
sonra
yaklaşamazdım,anlayamadığım korkular vardı
hep
böyle seninle sensiz kalırdım ben
bir
kıvılcım sönerken
bir
yanardağ patlardı içimde
kov
şimdi
ben
yalnız öleyim
vur
elime
ekmeğimi
al
tiksinir
benden,kim görürse beni sensiz
utanır
yalnızlığım ban baktıkça
aynalar
mı?hani neredeler?
kim
bilir kaç asır oldu kendimi görmeyeli
adım
mı neydi?
besbelli
unutmuşum
hadi
vur!hadi öldür!
kurtar
beni ezilmekten çürümekten
hadi
gel,açtım kollarımı bekliyorum
bir
zamanlar ölmeye vaktim mi vardı
seni
sevmekten...
|
