her bulduğum yerde yitiriyorum seni

yanı başımda öldüğün oluyor kimi gün

ya da ben ölüyorum gözlerinde sessizce

bir yaprak kıpırdıyor hafiften

bu sessizlik bir kasırga başlangıcı

kükremeye hazırlanışı denizin

bu,aslanların sarı,

vahşi gözlerindeki ölüm parıltısı

bir yerde erimek

ansızın yok olmak belki de

ve susmak ,susmak yüzyıllar boyu

beni unuttuğun bir uzak çizgide

tuvale sürdüğüm boya değil artık

kırmızı kan rengidir gözlerimin

en karadan daha karası yok

oysa en beyazıydın sen düşlerimin

o bana an yakın renkti,tüy gibi

burama buram sıcaklığını çizerdim duvarlara

kokun bir tuhaftı çocuksu

ve katmerli bir gül gibiydi, baygın

gecenin en koyulaştığı o yerde

düşerdi ellerime darmadağın

öten bir ishak kuşudur şimdi

haber getirir ölümlerden,dinle

yaşamak ,bir manga asker karşısında

ateş etmeyin diyorum,durun!

bir diyeceğim var

gözlerimi bağlamayın,

son defa görmek istiyorum

sevgilimi ,göğü,güneşi,denizleri

ve bu son ölümüm olsu diyorum

bir daha öldürmeyin beni

kibritim ıslak

sigaram yanmıyor

ne olur bir ateş verin

bu ilk aldanışım değil

bu ilk sönüşü değil umutlarımın

bu denizin son kıyısıyım

bir cam kırıldı uzakta,taaaa uzakta

içimde bir can kırıldı

bütün şiirlerim anlamsız şimdi

resimlerim renksiz,şarkılar ruhsuz

hiç bir şey avutamaz artık beni

bakın bir çağ devriliyor içimde sersefil

son şairde kırdı son kalemini...

ilk meşaleyi kim yaktı bu karanlıkta

kimdi aydınlatan zindan gözlerimi

sevilmek mi

o en ilkel artığı son çağların

bir mağara duvarında ki en eski resim

ya sevmek...

hiç sönmeden bir ömür boyu

o en güzel huydur benim istediğim

yaşadıkça tutunduğum dal bu boşlukta

o en insancıl gerçeğim benim

ben hep böyle yüzyıllar boyunca sevdim

çağlar boyu kopkoyu bir geceydi yaşadığım

ellerini arardım,bulamazdım çoğu gün

bir saklayan vardı sanki bir tutan vardı

sonra yaklaşamazdım,anlayamadığım korkular vardı

hep böyle seninle sensiz kalırdım ben

bir kıvılcım sönerken

bir yanardağ patlardı içimde

kov şimdi

ben yalnız öleyim

vur elime

ekmeğimi al

tiksinir benden,kim görürse beni sensiz

utanır yalnızlığım ban baktıkça

aynalar mı?hani neredeler?

kim bilir kaç asır oldu kendimi görmeyeli

adım mı neydi?

besbelli unutmuşum

hadi vur!hadi öldür!

kurtar beni ezilmekten çürümekten

hadi gel,açtım kollarımı bekliyorum

bir zamanlar ölmeye vaktim mi vardı

seni sevmekten...